Goodbye sun!

Nadat ik was uitgechecked in Rainbow Beach maakte ik mijn weg naar de bushalte om daar weer op de bus te stappen. Bestemming: Airlie Beach. De reis duurde 14 uur, elk uur rampzaliger dan het uur ervoor. Sommige mensen zijn gezegend met een lichaam dat zich in de bus uit kan schakelen zodat ze wat kunnen slapen. Ik niet, ik heb af en toe van die wegval-momentjes dat ik eens een halfuurtje of - met veel mazzel - een uurtje kan slapen maar daar houdt het dan ook wel mee op.

Enfin. Na een lange reis kwamen we dan eindelijk in het zonnige Airlie Beach aan. Op 5 minuten loopafstand kon ik het hostel vinden en daar heb ik mij van mijn tas laten ontdoen zodat ik wat voorbereidingen kon treffen voor mijn Whitsundays trip over 2 dagen. Om 14:00 kon ik dan eindelijk inchecken en heb ik gretig gebruik gemaakt van de douche en later het zachte matras. De volgende dag even wat afgesproken met 2 jongens uit Denemarken die ik een tijdje eerder had ontmoet en nog even langs het kantoor om mijn boeking te bevestigen. 

22 mei 2013 stapte ik uit bed en pakte mijn spullen. Backpack ging achter slot en grendel want de aankomende dagen zou ik niet meer nodig hebben dan een vest (voor 's avonds), handdoek en een zwembroek. Na een klein stukje naar de boot hebben gelopen en kennis maken met mijn medepassagiers gingen we aan boord en werden ons wat dingen verteld over het reilen en zeilen aan boord van het schip. 

Wat volgde waren 3 geweldige dagen vol met (meestal) mooi weer, gezellige mensen en een superrelaxed sfeertje. Elke dag gingen we wel even snorkelen en ook kon ik dan even met een schildpad chillen. Hij vond het gezelschap wel fijn en liet ons dan ook de betere plekjes van het koraal zien. Af en toe vergat hij wel eens dat we niet zo diep konden duiken maar dan kwam hij al gauw weer naar boven. Ook 's werelds puurste silicazandstrand ging niet aan ons voorbij en hier hebben we ook even lekker rondgelopen. Het was jammer dat het wat regende toen wij er waren maar dat mocht de pret niet drukken.

's Avonds nadat de boot teruggekeerd was in de haven gingen we nog even met iedereen wat drinken in een bar. Ik kon echter niet zo lang blijven omdat ik mijn volgende bus naar Cairns moest halen en dus heb ik iedereen snel gedag moeten zeggen om naar de bushalte te lopen. 

Een 10 uur durende busreis volgde maar deze was gelukkig niet zo dramatisch als de vorige. Van de 50 mensen die in de bus pastten telde ik er hooguit 20. Dit betekende dat ik 4 stoelen (gescheiden door een gangpad) voor mezelf had. Voeten languit over het gangpad en in kon, voor busbegrippen, redelijk comfortabel liggen. Van de busreis heb ik dan ook vrij weinig meegemaakt en om 7 uur kwamen we aan in Cairns.

Hier moesten we ook weer een poos wachten voordat we in konden checken maar gelukkig had de zon zich al naar voren getoverd en de temperaturen logen er niet om. Ik denk dat het rond 9 uur al mooi richting de 30 graden aanliep. Mooi moment om dus lekker in de zon te gaan liggen bij het zwembad. Toen we ingechecked waren naar de bar gegaan (begane grond van het hostel) en wat gedronken. Dit beloofde een mooie avond te worden. 

De volgende dag weer vroeg opstaan en mijn zwemspullen gepakt om naar de haven te lopen. Hier stapte ik op een grote catamaran en nam ik plaats op een van de stoelen. De crew werd aan ons voorgesteld en het duiken werd aan ons uitgelegd. Kort nadat we klaar waren met de instructies kwamen we aan in het Outer Great Barrier Reef en werd ons verzocht om onze wetsuits aan te trekken zodat we onze duikgear om konden doen. Hand op je respirator en duikbril om vervolgens in het water te springen. 1 -2 -3 daar ga je! 

Na wat simpele oefeningetjes konden we gezamenlijk het koraal bewonderen. 20 minuten gingen voorbij in 3 zwemslagen en we maakten ons op om naar de oppervlakte te gaan. Weer op de boot gestapt en een uurtje uitgerust. Hierna konden we alles weer aantrekken want de 2e duik stond te wachten. Respirator, duikbril en go! Op de rest van de groep (3 personen) gewacht en we konden de rest van het rif bewonderen. De onderwater cameravrouw heeft een paar mooie kiekjes geschoten die ik binnenkort zal bemachtigen. Na wederom een korte 20 minuten dreven we weer naar de oppervlakte waar een lunch voor ons te wachten stond. De terugreis met de catamaran was bijzonder ruig en we hebben zeker een paar minuten airtime gehad. 

De volgende dag vloog ik naar Sydney waar ik 's avonds met wat vrienden in een kroeg wat gedronken heb. Daarna het hostel opgezocht met om 04:30 de wekken want vandaag zal ik naar Auckland (NZ) vliegen. 

De taxi-chauffeur vroeg mij of de vlucht wel doorging vanwege de dichte mist. Ik vertelde hem dat ik nog niks gehoord had en geen bericht is goed bericht. Hier stemde hij mee in en ik pakte m'n tas. Ingechecked, douane en beveiliging duurde misschien 20 minuten en dus nam ik plaats in de lounge. Het scherm boven mijn hoofd gaf de volgende melding: "Emirates - EK412 - 0750 - 57 - Delay - Fog". Hoe langer ik bleef wachten, hoe meer vluchten er gecancelled werden. Ik had weinig hoop en informeerde even bij de dames van Emirates. Ook zij wisten niet meer dan ik maar overhandigden mij wel een $15 etenscoupon. Ik dus wat eten gehaald, maar voordat het in mijn slokdarm verdwenen was kon ik mijn tas weer ophalen en mocht ik het morgen weer proberen. Mijn tour door Nieuw-Zeeland ga ik dus niet meer redden en heb ik wat mailtjes gestuurd met het reisbureau. Een ingekorte tour is wel mogelijk die 2 dagen later vertrekt en dus heb ik ook een extra nacht in Auckland geboekt. Transport + accommodatie van en naar het vliegveld zou me weer bergen met geld gaan kosten dus heb ik maar besloten om vannacht op het vliegveld te blijven. Maak ik dat ook eens mee. 

De volgende dag om 0530 heb ik mijn tas opgehaald die ik voor het gemak even ergens had bewaard. Inchecken, douane en beveiliging duurde wederom slechts 20 minuten en ik kon weer plaatsnemen in de lounge. We naderden 0705, de tijd waarop we konden boarden, maar de mist was nog steeds aanwezig. Het vliegtuig waar ik in zou gaan was gister naar Melbourne uitgeweken en deze was verlaat opgestegen dus wederom flink wat vertraging. Hij was echter in de lucht en als hij hier was konden we sowieso opstijgen! Het werd uiteindelijk 12:00 voordat ik in het vliegtuig zat en ik viel als een blok in slaap. Tussendoor wat te eten gekregen en daarna weer lekker gaan slapen. 

Het duurde echter niet lang want iets later kwamen we aan in Auckland waar ik mijn tas heb gepakt, een shuttlebus naar het hostel heb gepakt en ben ingecheckt. Om de hoek zit een echte italiaanse pizzabakker dus een lekkere pizza (die heb je vrij weinig in Austrlie) ging er wel in. Vroeg op bed gegaan en over 2 dagen gaan we Nieuw-Zeeland verkennen. De temperatuur is onder de 15 graden.

Nog minder dan een weekje te gaan..